Crysis oyun dünyasında grafik alanında devrim yapmıştı. Cry Engine 2, kaliteli sistemi olan her oyuncu için bir göz ziyafeti yaşatıyordu. Sadece mükemmel grafik sunmuyordu; senaryo ve oynanabilirlik de iyiydi. Yalnız dediğim gibi bu oyunu her oyun sever oynayamıyordu ve bu bir oyun için önemli bir eksikti. Ana karakterimiz Nomad ve Prophet’ın komutasındaki ekibimiz ile mücadele veriyorduk. Ekipte bir de Psycho diye emir komuta zincirine pek aldırış etmeyen, çılgın ruhlu ve cesur bir adam vardı ki bu adam çoğu oyuncunun gönlünde taht kurmuştu. Ben hariç, benim favorim Prophet idi.

Crytek Crysis ile aynı adada aynı zamanda geçen ama ana karakterimizin Psycho olduğu bir oyun çıkardı. Crysis Warhead’de Nomad kendi işine bakarken biz de Psycho ile adanın diğer yakasında verilen görevleri yerine getirmeye çalışıyoruz. Psycho’ya ayrı seslendirmesiyle ayrı bir hava katan Bahtiyar Engin bu oyunda da o güzel sesinden mahrum bırakmıyor bizleri. Psycho’nun orijinal İngilizce sesi o etkiyi yapamıyor.

Yalnız aklımıza da gelmiyor değildi; acaba aynı şeyleri mi tekrarlayacağız? Yapımcılar sırf Crysis’ten daha fazla kazanmak için mi böyle bir şey yaptılar? Evet, bu soruları soruyoruz kendimize oyunu oynamadan önce, ama sonra anlıyoruz gerçeği.

Ortamı Biraz Isıtalım

Oyunu aldığımızda paketten iki dvd çıkıyor, bunlardan biri Single Player yani senaryo modunun bulunduğu dvd, diğeri ise Crysis Wars yani multiplayer’ın bulunduğu dvd. Crysis Warhead’i oynamak için Crysis’e gerek yok, yani kendi başına kurulum yeterli. Hemen senaryo modunu açıyoruz. Oyunu açtığımda Crysis’in ana menüsünün aynısı karşıma çıkıyor, sadece renkler farklı. Ana şemanın rengini istersek değiştirebiliyoruz. Arka planda ise güzel bir müzik var. Oyuna yeni bir profil açıp, 4 zorluk seviyesinden (kolay, normal, zor ve çok zor) birini seçip başlıyoruz. Giriş videosu olarak Psycho bize ufak bir gösteri sunuyor. Video gerçekten güzel olmuş ve oyuncuyu hemen gaza getiriyor. Başlangıç olarak kısaca tuşlar bize öğretiliyor ve Psycho ile ‘maximum eğlence’ başlıyor.

İlk olarak şunu fark ettim; Warhead’de takım oyunu bir önceki oyuna göre daha çok karşımıza çıkıyor. Crysis’te çoğunlukla Nomad ile tek başımıza ilerleyip görevleri tamamlıyorduk. Fakat Psycho daha oyunun başında kendi arkadaşlarıyla temas halinde. Oyun boyunca buna rastlamak mümkün; yer yer kendi askerimizle birlikte hareket edip düşmanlara karşı koyuyoruz. Yardımlaşma ve toplu harekât yoğun bir şekilde oyuna yansıtılmış. Crysis’teki istediğinde kaydet olayı devam ediyor. Yani öldüğümüz zaman, çok gerilerden yine aynı yerleri geçmek durumunda olmayacağız ki en sevdiğim şey de bu.

Crysis’te oyuncuya adada istediğini yapabilme özgürlüğü sunuluyordu. Bu yine devam ediyor. Araç sürüp, görev yapmadan ada içinde gezinebiliyoruz. Aynı zamanda yeni araçlar ve silahlar da eklenmiş. Araç sürüşü ilk oyuna göre daha gerçekçi ve araçlar daha hızlı gidebiliyor. Araçlarda bulunan makineli tüfekler daha yavaş ısınıyor. Bu sayede daha uzun süre ateş edebiliyoruz. Yalnız araç kullanma demişken, Nomad ile uçak kullanmıştık ama Psycho ile bu oyunda nasip olmuyor. Havada düşman uçaklarıyla veya uzaylılarla didişememek biraz üzücü.

Oyun boyunca sürekli olarak iki kişiyle iletişim halindeyiz. Emerson adlı bayan bize telsiz ile istihbarat desteği sağlıyor ve görevlerimizi o belirliyor. Oneil ise bir pilot ve uçağı düştükten sonra, kara da savaşıyor. Ara ara bizimle hareket ediyor ve sürekli olarak telsiz ile iletişim kuruyor. Teğmen Nomad’in adı bir iki kere geçiyor oyun içerisinde. Ben şahsen onun da bu oyuna dâhil edilmesini isterdim. Prophet’dan ise bir kere söz ediyor Psycho.

Yapımcılar Crysis’teki yüksek sistem ihtiyacını Warhead’de düzelteceklerini söylüyorlardı, hatta Warhead için özel bir bilgisayar sistemi kuracaklarını ve bu sistemin 650 dolar olacağını belirtiyorlardı. Buna en çok Crysis’i oynayamayan veya düşük detaylarla oynayan oyuncular sevinmişti. Ben Crysis’i kendi sistemimle yüksek detaylar ve grafiklerle kasmadan oynayabiliyordum (çok yüksek değil yüksek). Crytek’in açıklamalarına dayanarak Warhead’te detay ve grafik kalitesini en yüksek yaptım ama oyun kasmaya başladı. Özellikle çatışmalar esnasında oyun çok yavaşladı. Ayrıca bölüm yükleme süreleri Crysis’e göre daha uzun sürüyor. Yani Warhead benim gibi 8600gt veya onun ayarında ekran kartı kullananlar için bu alanda bir fark göstermiyor. Ancak daha düşük sistemler için deneme fırsatı bulamadığımdan yorum yapmayacağım. Warhead’te de en yüksek verim için Geforce 8800 veya ona yakın ekran kartları şart.

Background… Action!!!

Crysis Warhead’in Crysis’ten en büyük farkı burada ortaya çıkıyor, aksiyon. Bu fark daha oyunun ana menüsündeki müzikte kendini gösteriyor. Bir önceki oyunda müzik hafif ve yavaşken buradaki müzik tempolu ve hareketli. Oyunun ilk bölümü de aynı şekilde heyecan verici biçimde başlıyor zaten ve kendimizi mermilerin ve mermi seslerinin ortasında buluyoruz. Crysis’te çatışmalar, görevler biraz ağır kalıyordu. Özellikle Call of Duty 4 oynayanlar bunu daha net bir biçimde anlıyorlardı. Crysis CoD4’ten bu anlamda çok geri kalıyordu. O hareketli, aksiyon dolu çatışmaları yaşatamıyordu bize. Crytek bunun farkına varmış olacak ki aksiyonu bol, hareketi bol bir oyun yaptılar Warhead’i. Çatışmalar esnasındaki hareketli ve bize gaz veren müzikler inanılmaz etkili. Müzikler sadece çatışmalarda çıkmıyor elbet. Bazen ortamı korkunç bir hale sokan, bizi geren müzikler de çıkıyor düşmanın olmadığı yerlerde. Duyduğumuz müziğin etkisiyle acaba ne çıkacak karşımıza diye soruyoruz kendimize. Oyun bu sayede biraz da gerilim içeriyor haliyle. Bir gelişme de şu; düşman askerini vurduğumuzda kan daha belirgin ve daha gerçekçi çıkıyor.

Ormanın içinde, gece karanlığında muhteşem müzik eşliğinde, onlarca Koreli arasında yaşam mücadelesi vermek, karşılıklı savaşan Korelilerle uzaylılar arasına dalarak çatışmaya katılmak, işte bunlar tam Psycho’ya göre. Çatışmalar esnasında karakterimizin verdiği tepkilerde gelişmiş. Ateş altında kaldığımız zaman ekran kararabiliyor ve adamımız yavaşlayabiliyor. Aksiyonu sadece bunlar sağlamıyor. Kovalamaca bile yaşanıyor Warhead’te. Askeri araçlarıyla Koreliler hem askeri aracımıza ateş saçıyor hem de yakalamaya çalışıyorlar bizi. Crysis’e göre bu oyunda daha fazla çatışma oluyor. Karşılaştığımız düşman sayısı da daha fazla. Bunların yanında nano giysimiz bu sefer daha güçlü ve Psycho Nomad’e göre hem daha atik hem daha hızlı. Ancak yine de Warhead bir önceki oyuna göre biraz daha zor. Yapay zeka daha da gelişmiş. 2-3 kişilik bir düşman gurubuyla çatışmaya girdiğimizde hemen çevredeki askerler yardıma geliyor ve bir anda kalabalık bir gurubun içinde kalıyoruz. Yine çatışma esnasında düşman askerlerinden biri bizi oyalarken öteki arkamızdan dolanabiliyor. Devriye gezen araç sayısı da çok daha fazla. Eğer oyunu zor seviyede oynuyorsanız böyle çatışmalardan uzak durmanızda fayda var. Bu gibi durumlarda görünmezlik pelerinimiz bize çok yardımcı oluyor.

5 dakika Film arası

Crysis’te çok az çıkan ara videolar, Warhead’te önemli bir parçası olmuş. Sık sık karşımıza güzel ve ilginç ara videolar çıkıyor ve bunlar oyuna çok iyi monte edilmiş. Bu ara videolar oyuna film tadı vermekle kalmamış, oyuncunun dinlenmesini de sağlıyor. Sürekli çatışma içerisinde ve hareket halinde olduğumuz için ister istemez yoruluyoruz. İmdadımıza hemen bir ara video yetişiyor ve bizde arkamıza yaslanıp filmin tadını çıkarıyoruz. Sonra daha bir istekle oynamaya başlıyoruz yeniden. Bu özellik sayesinde oyuncu oyunu birkaç saat süresince oynasa bile sıkılmıyor. Buna ara videolar, oyunun gidişatı ve senaryosu müsaade etmiyor.

Bir de ara video’lar karşımıza çıkan çekik gözlü bir amcamız var. Koreli bir albay olan bu giyimine kuşamına dikkat eden amcamız Psycho’nun canını çok sıkıyor video’larda. Hatta İngiliz olan Psycho’yu kızdırmanın kolay bir yolunu bulmuş ki ona yankee diyor. Tabi herkesin bir sonu olduğu gibi albayın da sonu var ve bunu da yine bir ara video’da görüyoruz.

Psycho

Ben Crysis’te bu karakteri pek sevmemiştim ama bu oyundan sonra sevmemek elde değil bu cana yakın sevimli insanı. Sevimli olmasına aldanmayın, gerektiğinde çabuk sinirlenen ve sinirlendiği kişiyi her an pişman edebilecek güce sahip biri. Yukarıda da belirttiğim gibi İngiliz’dir ve bunu sık olarak belirtir. Çavuş olan Psycho emir komuta zincirine pek aldırmaz. Bunu zaten Crysis’ten de biliyoruz. Kendisi çok delikanlıdır, bir video’da arkadaşını kurtarmak için kendi canını tehlikeye attı ve bir videoda da Oneil’ı silahsız bir Koreliyi öldürmek üzereyken engelledi. Duygusaldır. Hayatın sadece savaştan ibaret olmadığını bilir ve ara ara kendi eğlencesine bakar. Nadiren ciddi olduğu görülür. Genelde ciddi iken aynı zamanda sinirlidir de.

Ada, Çevre, Ses ve Grafik

Adada sadece ağaçlar, tepeler veya kumsal yok artık. Şelaleler de mevcut. Çatışmalardan sonra bu şelale manzaraları insana gerçekten huzur veriyor. Aynı zamanda adada tavuk, fare ve cinsini bilmediğim birkaç hayvana rastlayabiliyoruz. Eğer sürekli öldürmekten, kovalamaktan veya kaçmaktan yorulursanız ve sizi stres basarsa yerde gezinen fareleri kapıp havaya suya falan atın. Bu ufak hayvanlarla bile etkileşimde olmak Warhead’te ki hoş yeniliklerden biri. Hava durumu değişebiliyor. Yağmur yağıyor ve rüzgâr çok etkili esebiliyor. Bu esnada havada yapraklar uçuşuyor. Bu sayede oyun farklı atmosferlere bürünebiliyor. Çevredeki nesnelerle etkileşim yine mükemmel. Her nesneye etki edebiliyoruz. Patlamalar esnasındaki etkileşim ise bir önceki oyuna göre daha iyi. Patlamalar daha bir parlak ve daha gerçekçi. Grafikler zaten olağanüstüydü ve yine olağanüstü. Seslerdeki gelişme ise en çok dikkat çeken kısımlardan biri. Derede su akarken onun şırıltısı, şelalenin sesleri, gök gürlemesi, çevredeki kuşların ve böceklerin sesleri, gökyüzün de mücadele veren uçak sesleri, bunların hepsi iyi hazırlanmış ve adanın atmosferi daha bir güzel olmuş. Ayrıca oyunun Türkçe olması da bizlerin senaryoyu ve olayları daha iyi anlamamızı sağlıyor.

Eee bu kadar mı?

Bu soruyu incelemeye sormuyoruz tabii ki, bir sürü şey yazdım yani daha ne yazayım. Bu tepkiyi oyuna veriyoruz. Maalesef oyunun senaryosu çok kısa. 5 ile 8 saat arasında değişiyor oyun süresi, zorluğa bağlı. Crysis’in kısa olmasından şikayet ediyorduk ki Warhead ondan da kısa çıktı. Aksiyona doyamadan bitiyor oyun. Warhead 7 ana bölümden oluşuyor; Call me Ishmael, Shore Love, Adapt or Perish, Frozen Paradise, Below the Thunder, From Hells Heart, All the Fury. Bulunduğunuz ortamdaki şartlar el verirse sabah başlayıp akşam oyunu bitirebilirsiniz. Bunu tavsiye ederim. Eğer oruç tutuyorsanız bu oyun bir günlüğüne size ne açlık ne de susuzluk hissi yaşatır. Oyunu bitirince acıktığınızı anlarsınız zaten hemen sonra top atılır siz de iftar yaparsınız.

Final

Crysis Warhead, aynı şeyleri tekrar edeceğimiz korkusunu yersiz kılıyor. Görevler çok daha farklı ve meğerse Psycho, Nomad’den daha çok çalışmış. Grafikler yine harika, oynanabilirlik çok daha iyi. Crysis’teki muhteşem final bu oyunda yok, Warhead’in final bölümü biraz daha sade olmuş. Ama onun haricinde oyun gerçekten Crysis’i aratmıyor ve en az onun kadar iyi. Bol aksiyonlu, bol hareketli, harika grafikli bu oyunu elbette orijinal olarak alın oynayın dememe gerek bile yok. Crytek, Half-Life yapımcılarının Opposing Force ile yaptığının daha da iyisini Crysis Warhead ile yaptı, tebrik ediyorum.

Oyunun Test Edildiği Sistem

AMD Athlon 64 X2 5200+ 2.7 Ghz

MSI K9AGM3 690G DDR2 Anakart

Kingston 2 GB 800 Mhz DDR2 Ram

Palit Geforce 8600GT 512 MB 128bit DDR2

Kaynak : Pclabs
http://oyun.pclabs.com.tr/inceleme/crysis-warhead-incelemesi/

Online Crysis Oynamak isteyen arkadaşlara kısaca bir anlatım yapmak istedim. Yazının devamında görselli bir şekilde bulabilirsiniz.

Çok Oyunculu (Multiplayer) Bölümünden İnternet oyununa giriyoruz.

Burda internet bağlantınızın olup olmadığı kontrol ediliyor.

Hesap Giriş panelinden eğer GameSpy hesabınız varsa girebilir yoksa Alttaki Yeni Hesap Bölümüne girebilirsiniz.

Hesabınızın olmadığını varsayarak Hesap oluştur bölümünden formu doldurarak yeni hesap açıyoruz.

Sonra geri gelip giriş işlemini gerçekleştiriyoruz.

Burda karşımıza kurulmuş oynanan bir çok oyun seçeneği çıkıyor. Bunlardan ister herhangi birini seçerek ister alttaraftaki ip’ye bağlan seçeneğini seçip ip girerek oynayabilirsiniz.

Lakin eğer oyununuz Orjinal değilse Kimlik hatası alırsınız ve multiplayer oynamak için kesinlikle orjinallik gereklidir.

Kolay gelsin.

Oyun 2019 yılında Kuzey Kore yakınlarına bir gök taşı düşer ve Hükümet bu durumu araştırmak için o bölgeyi çepeçevre sarar ve kimsenin girmesine izin vermez. Zaten denizde biraz ilerlemeye kalkarsanız etrafınızın gemilerle kaplı olduğunu görürsünüz. İşte o gemiler Kuzey Kore’ye ait. Amerika ise bu durumdan rahatsız olur ve olay yerinde olup biteni araştırması için tam donanımlı, eğitimli bir birlik gönderir. Olaylar zinciri böylece başlamış olur.

Bizim ve arkadaşlarımızın üzerinde Nano Suit adında bir zırh var. Bu zırh bize maksimum özellikler sunabiliyor. Bunlar; maksimum korunma, maksimum hız, maksimum zıplama ve görünmezlik. Modifikasyon sadece zırhlarımız ile sınırlı değil. Yeri geldiğinde silahımızı da modifiye edebiliyoruz. Silahımıza karanlık yerlerde ışık, sessiz olmamız gereken yerlerde susturucu gibi özellikler kazandırabiliyoruz. Bu da oyuna ayrı bir hava katmış.

Grafik konusunda bir hayli ses getiren Crysis, şu anda piyasada bulunan oyunlar arasında dx10′un nimetlerini en çok kullanan oyun görünümünde. Öyle ki bir çok sitede, forumda dx9 ve dx10 arasındaki farkı hepimiz gördük. Oyunu dx10′da oynayabilmek için ekran kartımızın bir hayli güçlü olması gerekiyor. İlla ki oyunu dx10′da oynamak lazım. Benim öyle bir imkânım olmadığı için oyunu ancak 1280×1024 high özelliklerde oynayabildim. Bu yüzden resimlerde dx10′a ait görüntüler yok. Sizlere dx10 görüntüleri sunamamaktan dolayı üzgünüm.

Grafikler benim oynadığım detaylarda gayet doyurucu. Grafik açısından piyasadaki en iyi oyunlardan birisi. Deniz, gökyüzü, adalar, ağaçlar, araçlar, insanlar, silahlar kısacası hemen hemen herşey çok güzel modellenmiş. Işığın üzerine düştüğü cisimler muhteşem görünüyor. Gölgelendirmeler harika. Yalnız benim gözüme çarpan bir durum var gölge mevzusunda. Karadaki gölgemiz bizim hareketimize paralel olarak hareket ediyor ama denizde yüzerken bizim hareketimiz ile gölgemizin hareketi uyuşmuyor. Sanırım Yerli kardeşlerin gözünden kaçmış. Suyun içinden çıktığımız zaman su akıntılarını görebiliyoruz. Bu da oyuna çok güzel ve gerçekçi bir görünüm kazandırmış. Patlama efektleri de harika olmuş. Crysis grafikler açısından mükemmel diyebiliriz. Tabii ki high veya veryhigh’ta oynuyorsanız. Medium veya Low detaylarda oynarsanız Farcry’dan çok da farklı bir görüntü elde edemiyorsunuz.

Crytek firması fizik motoruna da bir hayli önem vermiş. Etrafımızdaki hemen hemen bütün cisimler bizimle etkileşim halinde. Ağaçlar hareket ediyor. Tabii ki gölgeleri de. Cisimlere vurduğumuz zaman parçalanma, yuvarlanma, kırılma, devrilme gibi tepkiler verebiliyorlar. (Resimlerden birisinde parça parça böldüğüm ağacı görebilirsiniz) Ayrıca çoğu cismi elimizle tutup fırlatabiliyoruz. Bu çok sıkıştığımız dönemlerde işimize yarayabiliyor. Oyundaki araçları sürmek de çok keyifli. Araçların tepkileri çok gerçekçi olmuş. Gözüme çarpan bir özellik de deniz kıyısında suyun üzerinde yürürken ardımızdan izler bırakmamız. Ayağımızı bastığımız yerlerde küçük küçük su dalgaları oluşuyor. Oyuna gerçekçilik katan bir diğer özelliklerden birisi…

Yapay zekâ konusunda ara sıra ufak tefek aksaklıklar oluyor. Düşmanımız bazen doğru düzgün saklanamıyor ve bize ateş edemiyor. Bazen ise bizi göremeyebiliyor. Grup arkadaşlarımızın yapay zekâsı gayet iyi görünüyor. Ufak tefek problem dışında yapay zekâ konusunda da gayet iyi iş çıkarmışlar diyebiliriz.

Oynanabilirlik konusu ve ses konusu da oyunun muhteşem atmosferini, grafiklerini, fizik motorunu tamamlayan etkenler arasına giriyor. Böylece ortaya dev bir yapım çıkıyor. Ufak tefek hatalar her oyunda olur. Ama mükemmellik detaylarda gizlidir.

Ekran kartınız oyunu medium veya low detaylarda oynatsa bile oynamanızı tavsiye ederim. Oyundaki atmosfer çok güzel. Yeni bir ekran kartı alırsanız daha da güzel olacaktır. Bir de lütfen oyunu orijinal almaya gayret gösterin.

PCLABS

Tropik adanın havası bambaşka

Crysis, Crysis bu isim duyurulduğu zamandan beridir oyun dünyasındaki gündemi oldukça meşgul etti. Özellikle Directx 10 desteği ve mükemmel grafikleriyle ağız sulandırıyordu. Yayınlanan videolar, ekran görüntüleri oldukça iştah kabartmıştı. Birçok insan oyun hakkında forumlarda sayfalarca yazdı, çizdi. Kimine göre oyun kötü olacak derken, bazıları devrim yapacak dedi. Fakat Crysis sadece grafikleri ve teknik yapısıyla değil, özellikle Türk oyuncular için Türkçe dil desteğiyle çok daha önemli bir konumdaydı. Yerli kardeşler, EA Games’e karşın her şeyin sorumluluğunu üstlenerek Türkçe desteğini oyuna koydu. Artık saadete gelip; lafı fazla uzatmadan Crysis’in içine dalalım.

Klasik bir üslupla başlamayacağım. Bunun yerine ilk olarak oyunun en çok dikkat çeken noktalarına, en çok üzerinde durulan kısımlara ilk olarak yer vereceğim. Demin bahsettiğim gibi oyunda Türkçe seslendirmeler ve Türkçe desteği olacaktı. Evet, yıllardır hep İngilizce olarak izlediğimiz konuşmalar ve seslendirmeler artık Türkçe. Türkçe seslendirmeleri profesyonel ses sanatçıları ve ünlü isimler yapmış durumdaki; İpek Tuzcuoğlu, Dolunay Soysert, Ziya Kükürt gibi ünlü ve usta isimleri seslendirenler arasında görebiliyoruz. Oyun çıkmadan önce bazı kişiler tarafından Türkçe seslendirmelerin, İngilizceden direk Türkçe’ye çevrileceğini söylüyordu. İngilizce kalıpların ve kelimelerin karşılıklarının olup, öz bir seslendirme olmayacağı görüşü vardı. Ancak oyunda böyle bir şeyin olmadığını görebilirsiniz. Seslendirmelerde edilen küfürler bile Türkçe’ye özgü. Ayrıca usta isimlerin seslendirmeyi yapmasından dolayı, herhangi bir olay karşısında ses tonunun tepkisi bile o anki duruma göre değişiyor. Oldukça başarılı ve mükemmel olmuş. Crytek’i ve Yerli kardeşleri bu konuda ayakta alkışlıyorum. Yerli kardeşler zaten Türkçe olacağı konusunda söz vermişti ve bunu da mükemmel bir şekilde başarmışlar. Oyunda sadece Türkçe seslendirmeler değil, ayrıca harika ses efektleri yer alıyor. Patlamalar, kurşunun bir yerden sekmesi, her silahın farklı bir sese sahip olması, müziklerle beraber Crysis ses konusunda harika bir ziyafet sunuyor. Eğer ses sisteminiz de iyiyse tadında yenmeyecek.

Diğer önemli bir nokta oyundaki grafiklerdi. Crysis’i şuanda piyasadaki en iyi grafiklere sahip oyun olarak ilan ediyorum. CryEngine 2 mükemmel bir iş çıkartmış. Kaplamalardan, modellemelere, patlamalara, ışık ve gölge oyunlarına kadar resmen görsel bir şölen izliyorsunuz. Özellikle oyunda ilerlediğiniz zaman bazı yerler oldukça gerçekçi. Açık alanlar mükemmel bir şekilde motor tarafından çiziliyor ve oldukça doğal gözüküyor. Adanın tropikal havası oyunda çok iyi bir şekilde sunulabiliyor. Şimdi gelelim madalyonun diğer yüzüne. CryEngine 2 gerçekten mükemmel bir iş çıkartıyor, ancak bunun ağır bir bedeli var diyebilirim. Crysis’teki grafikleri en düşüğe alarak makul bir FPS seviyesinde oynanabiliyor.

Ancak oyundaki espri, yapımın en başından itibaren belirtilen kısmı yani grafikleri. En yüksek ayarda görselliği izlemek için Ati 2900XT veya 8800GTX bir kartın olması şart. Hatta bu kartlar bile en yüksek detaylarda kasılıyor. Özellikle çözünürlük arttıkça oyundaki FPS seviyesinde düşüş fazla oluyor ve gölgelendirme performanstan gerçekten yiyor. Gölgelendirmeyi düşürüp, çözünürlüğü makul ayarlara getirirseniz daha oynanabilir hale getiriyor. Gerçi 1024×768 veya 1280×1024 gibi çözünürlüklerde yüksek seviyede(En yüksek değil) makul bir FPS’le oynayabilirsiniz. Aynı şekilde 8600 veya 2600 dengi kartlarda 1024×768 gibi artık standart bir çözünürlükte, bazı ayarlar yüksek bazıları orta seviyede rahat oynanabiliyor. Daha düşük kartlarda yani X1600 veya 7600 serisinde en düşük detayda oynayabilirsiniz. Ancak belirttiğim gibi asıl iş grafiklerin mükemmel görselliğinde olduğundan dolayı, grafiklerin detaylarını göremeyebilirsiniz. İş sadece ekran kartıyla değil, artı olarak ram ve işlemcide de bitiyor. XP’de çift çekirdek bir işlemci ve en aşağı 1GB ram, detaylar da açık değilken yeterli oluyor. Ancak şahsi tavsiyem 1GB yerine 2GB. Eğer Vista’da oynuyorsanız, çift çekirdek veya dört çekirdek bir işlemci ve buna ek olarak en en aşağı 2GB ram olmalı. Hatta 2GB yerine direk olarak 4GB’ın olması en iyisi. Vista’da 2GB ram biraz işkence olabiliyor. Zaten 1GB’ı direk olarak Vista yiyor ve geri kalan 1GB’ı oyun kullanıyor. Bunlara ek olarak Crysis’in dört çekirdek ve çift çekirdek desteği oyunun daha stabil olmasını sağlıyor. Multicore işlemci her şekilde bu konuda tavsiyem.

Etkileşim tetikleme

Crysis’le ilgili en güzel kısımlardan biri oyundaki fizik etkileşim. Far Cry’daki fiziklendirme zamanı için iyiydi. Crysis’le bu durum daha detaylı olmuş. Ateş ettiğiniz ağaç devriliyor, oyundaki düşmanlar gerçekçi ölüyor, ayrıca çevrede bulunan etmenleri rakiplere karşı kullanabiliyoruz. Zaten ses ve grafik konusunda tavan yapan Crysis’in, fizik konusunda da eksik kalması olanaksızdı. Böylece muhteşem üçlü yani; grafik, ses ve fizik yönünden Crysis sınıfı en üst başarıyla geçiyor.

İlk belirgin noktalardan bahsedip, asıl virajı aldığımıza göre yolun geri kalan kısmına aynen devam ediyoruz. Crysis’in konusu aslında çoğu yerde daha önce yazıldı, çizildi. Ancak genel bir hatırlatma yapıp oyunun senaryosunu herkes için açıklayayım. 2019 yılında dev bir göktaşı Dünya’ya düşer. Kuzey Kore yakınlarında olan bu felaketten hemen sonra, Kuzey Kore Hükümeti göktaşının düştüğü yerdeki adalar zincirini, dış dünyaya kapatır ve incelemelere başlar. Ancak Amerika bu olaydan haberdardır ve olayla ilgili durumu incelemek üzere adaya, özel eğitimli ve son teknolojik silah ve teçhizatlarla donanımlı bir birlik gönderir. Böylece macera başlıyor.

Son teknolojiyle donanımlı olan karakterimizin en büyük özelliği taşıdığı “Nano Suit”. Nano teknolojisi sayesinde zırhımız üstün özelliklerle dolu. Dört farklı özelliğimiz var ki bunlar; daha hızlı olma, görünmezlik, maksimum güç ve dayanıklılık. Oyunda her birini duruma göre kullanıyoruz. Yeri geldiğinde görünmez olup aradan sıyrılabiliriz, olmadı zırhın gücünü açıp daha dayanıklı hale gelerek, sıkı çatışmalara girebiliriz. Bazı zamanlar normalde aşamayacağımız yüksek yerler karşımıza çıkacak. İşte bu sırada kullanacağımız güç “Maximum Power” olacak. Böylece daha yükseğe sıçrayarak, yüksek engelleri aşabiliyoruz. Zırhın gücü sağ altta bulunan barda mavi olarak gözüküyor. Mavi bar boşaldığı anda zırhın gücüde bitmiş oluyor. Ancak kendi kendine doluyor. Onunla beraber birde yeşil bir gösterge daha var. Yeşil gösterge sağlığımızın ne durumda olduğunu belirtiyor. Sağlığımız kendi kendine doluyor, fakat bu dolma süresi biraz yavaş.

Aslında iyileşmemiz gene zırhın özelliklerinden biri. İş sadece Nano Suit’te bitmiyor, buna ek olarak silah gelişimi var. Silah gelişimi seçeneklerinde, elimizdeki silaha susturucu veya fener takılabiliyor. Bunlarda oyunda ilerledikçe işimize yarıyor. Karanlık bir yeri aydınlatmak veya ateş ettiğimizde daha az sesin çıkmasını sağlıyor.

Oyun içinde en başta Koreli düşmanlarla karşılaşıyoruz. İlk kısımlar en başlarda biraz yavan gibi gelse de, aksiyon dolu. Fakat oyunda ilerledikçe ve uzaylılarla kapışmaya başladığımızda Crysis cidden tavan yapıyor. Hele çevrenin buzullarla kaplandığı bölümler ve uzaylıların ana merkezinde geçen kısımlar, oyunun en mükemmel noktalarını oluşturuyor diyebilirim. Aksiyona doyuyoruz, fakat Crysis’te olan bir eksiklik burada göze çarpıyor yani yapay zeka. Oyunun yapay zekasında ne yazık ki hatalar var. Bazı zamanlar hiçbir düşman sizi görmeyebiliyor veya yakınına gittiğinizde hiç ateş etmeyebiliyor. Bunun gibi örneklerle karşılaşma imkanınız olacaktır. Yinede bu olay Crysis’in bütününü etkileyecek derecede değil.

Araç gereç kullanımı

Tüm oyun boyunca tabanvay değiliz. Çevredeki cipleri, tankları, hava araçlarını kontrol edebiliyoruz. Zaten oyunda ada büyük olduğu için bir yerden bir yere giderken, araçlar çok işimize yarayacak. Aynı şekilde rakipleri toplu imha etmek ve etkili olmak için araçlar çözüm konusunda birebir. Crysis yine bu konuda başarılı olmuş. Çatışmalar sırasında çok ilginç yollara başvurabilir ve olaylara şahit olabiliriz. Hemen yanımızdaki eski bir demir parçasını rakip üstüne atıp onu öldürebilir veya rakibi boğazından sıkı sıkı tutup, başka bir yere fırlatabiliriz. Hatta tuttuğumuz rakibi canlı siper gibi kullanabiliyoruz da. Aynı şekilde fizik etkileşiminin sonucu bomba patlayan bir ev dağılabiliyor. Çevredeki eşyalar dağılabiliyor. Kısaca Crysis bu konuda cidden harika bir sunum yapıyor.

Her şey sadece Singleplayer’la sınırlı değil. Far Cry’dan devam eden harika Multiplayer özelliği Crysis’te aynen devam ediyor. Multiplayer’da diğer oyuncularla kapışmak güzel bir deneyim sunuyor. Deathmatch veya Power Strike modlarından birini oynayabiliriz. Singleplayer’da kullandığımız araçlar, aynı şekilde Multiplayer’da da yer alıyor. Kısaca senaryo modundan sonra oyun Multiplayer olarak devam ediyor. Hatta bunun üstüne birde Sandbox editörünü de ekleyelim. Crysis’in en güzel artılarından biri modlara destek vermesi. Haritalar yapıp bunları net ortamında paylaşıp, Multiplayer’da oyanaybiliriz. Aynı şekilde modlarla oyun biraz daha değiştirilerek, farklı maceralar yaşabiliriz. Sandbox’ın kullanımı da son derece kolay. Zaten Far Cry’daki editörle haşır neşir olmuşsanız, Crysis’e de bolca harita yapabilirsiniz.

Son nokta ve biter

Crysis kesinlikle bekleneni veriyor. Mükemmel sürükleyici aksiyonu, araç kullanımı, fizik etkileşimi, modlara destek vermesi ama en önemlisi harika grafikleri ve Türkçe olmasıyla yeni bir klasik olmayı hak ediyor. Yapay zekasındaki sorunları ve çoğu sistemi kastırması belki eksi yanları, ama o veya bu şekilde oynanmayı kesinlikle hak ediyor. Eğer oynamamışsanız kesinlikle deneyin. Yerli kardeşlere ve Crytek çalışanlarına böylesine güzel bir oyunu, bizlere kazandırdığı için teşekkür ediyorum.

Hasan Uğur Nayır
Bu İnceleme MerlininKazanı Sitesinden İzin Alınarak Eklenmiştir.